Boek: Boring postcards – Martin Parr

IJslandse boring postcard

De boring postcard is nog altijd actueel. Deze kaart nam ik in 2011 mee uit IJsland.

Over de jaren heen hebben zich in mijn boekenkast naast heel veel romans, graphic novels, natural history en reisverslagen ook de nodige fotoboeken verzameld. Sommige bekend, anderen obscuur, maar altijd leuk om weer eens door te bladeren.

Zo is daar het boekje Boring Postcards van Martin Parr. Martin Parr is een beetje een held van me. Zijn foto’s zijn van een geniale lulligheid, die de mens in al zijn ontluisterende platheid tonen. Ontluisterend, maar op een bepaalde manier ook ontroerend en troostend. In momenten van twijfel en zelfhaat is het heerlijk om even op zijn fotoserie Bored Couples, of de strandfoto’s te Googelen en te zien: we zijn allemaal maar arme sukkelaars.

De Boring Postcards zijn niet door hemzelf gemaakt, het is een bloemlezing uit zijn collectie saaie ansichtkaarten. Viaducten, betonnen winkelcentra, caravanparken, fabrieken, de meest saaie onderwerpen zijn ooit door iemand op een ansichtkaart afgedrukt. Je hoopt bij het doorbladeren maar dat een deel van de kaarten ooit uit marketingoverwegingen is gemaakt, en niet serieus bedoeld om naar vrienden en bekenden te worden opgestuurd. (“In deze vertrekhal hebben we vijf uur op onze vertraagde vlucht moeten wachten. Heerlijk geklaverjast met een stel uit Beverwijk.”)  De meeste lijken uit de jaren ’50, ’60 en ’70 te komen, en de rood, geel of blauw uitgeslagen foto’s ademen dan ook een fijne vintagesfeer.

Nu ik dit stukje schrijf, kan ik me weer helemaal verliezen in de foto’s, die overigens zonder enig commentaar of bijschrift worden afgedrukt. Neem het plaatje van het interieur van een wegrestaurant boven de M6. We zien een lange bar, gedekt met een hele rij bordjes en bestek, inclusief servetjes. Erachter een ober in wit uniformjasje met strikje die de bestelling opneemt van een vrouw met opgestoken jaren-zestigkapsel. Ik zie donker zeil, nepleren stoeltjes, en 16 fantastische, knalrode, druppelvormige lampjes die ik dolgraag zou willen hebben. Door het muurvullende raam een stukje grijze snelweg, een wit-met-glazen bijgebouw, en een oplegger.

Het gaat allemaal nergens over, en toch fascineert het me mateloos, dit soort foto’s. En voor je het weet ben ik weer verzeild geraakt in een nutteloze maar entertainende Google-sessie over Britse wegrestaurants uit de jaren ’60…

Boring Postcards
samengesteld door Martin Parr
Uitgeverij Phaidon, 1999
ISBN 9780714838953

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s