Een Trip down memory lane

De auteur vastgelegd met een Olympus Trip 35

De auteur vastgelegd met een Olympus Trip 35

Een van mijn favoriete camera’s is de Olympus Trip 35. Ah, de Olympus Trip… Mijn eerste ‘echte’ camera. Toen mijn moeder opgestuwd werd in de vaart der volkeren en een digitale camera aanschafte, kreeg ik haar oude Trip. Hoog tijd ook, want de goedkope plastic cameraatjes die ik tot dan toe had gebruikt geven mij steeds minder voldoening. Met als dieptepunt de camera die het tijden mijn Zuid-Afrikaanse stage op safari in het Krugerpark bleek  te hebben begeven. Ik heb het kreng van de bovenste verdieping omlaag gemikt uit frustratie. Hij spatte op zeer bevredigende wijze uit elkaar.

Maar goed, de Trip. Ik ben erg aan deze camera gehecht. Mijn moeder kreeg hem van mijn vader toen ik geboren werd, dus dikke kans dat de eerste foto’s van mij met deze camera genomen zijn, en een groot deel van de foto’s die daarna kwamen ook. Hoogtepunt van een vakantie was altijd als ik ook een fotootje mocht maken. De toch wat zware, metalen camera goed vasthouden, door het zoekertje naar ouders en broers kijken, en op het knopje drukken. Spannend hoor! Al was ik tegen dat de foto’s na de vakantie ontwikkeld waren natuurlijk al lang weer vergeten welke ik had gemaakt.

In de loop der jaren heb ik heel wat foto’s gemaakt met de Trip. Nadat mijn hele jeugd er al mee was vastgelegd, begon ik ook zelf mijn eigen leven te registreren. Mijn studentenkamer, mijn eerste echte appartement, mijn vent, mijn werkplekken, mezelf – het werd allemaal gefotografeerd. Ik sleepte hem mee de Alpen over en naar Japan. Hij ging mee naar rockfestivals, in een luchtballon en op omzwervingen door Amsterdam. Naarmate fotografie een belangrijkere hobby werd gebruikte ik hem vaker. Ik was de enige op mijn fotografiecursus zonder spiegelreflex, maar mijn eerste zelfontwikkelde en -afgedrukte foto’s waren er niet minder mooi om. Mijn eerste experimenten met crossprocessing, redscale, dubbele belichtingen, werden allemaal met de Trip gedaan. Inmiddels heb ik een flinke verzameling camera’s, en heb ik voor de meeste situaties en gelegenheden een betere kandidaat dan de Trip. Hij komt tegenwoordig dus wat minder vaak in actie. Toch heb ik nog altijd een warm plekje in mijn hart voor deze camera.

Behalve die emotionele waarde is het ook gewoon een hele goede camera. Een goede lens die mooie foto’s maakt en makkelijk in het gebruik is. Je kan hem op de automatische stand laten staan, die prima is, of zelf het diafragma instellen van f2,8 tot f22. De selenium cellen rond de lens zorgen voor de goede lichtmeting en passen de sluitertijd aan op 1/40s of 1/200s. Ook de iso kun je instellen, van 25 tot en met 400. Een van de mooie dingen van de Trip is dat het een ‘echte’ camera is, maar dat er geen batterijen in hoeven. Da’s wel een voordeel als je vaak op wandelvakanties bent, ver weg van elektriciteit en winkels.

Toen ik deze camera kreeg had ik nog geen flauw idee van sluitertijden en diafragma’s en dergelijke, en gebruikte ik alleen de automatische stand, op iso 100 (want daar stond ie toevallig op). Het duurde jaren voor ik erachter was dat de camera echt niet kapot zou gaan als ik aan die ringen op de lens draaide. Toen werd fotografie nog leuker.

Olympus Trip 35

Olympus Trip 35

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s