Nooit gemaakte foto’s

Vanuit de trein gemaakte foto.

Een vanuit de auto of trein genomen foto wordt nooit zo mooi als je hoopte. Olympus AF 10 Twin met HEMA CN 200 film.

Een oud cliche luidt dat je meer spijt krijgt van dingen die je niet doet dan van dingen die je wel doet. Toch kan ik met een fijne melancholie denken aan de foto’s die ik nooit maakte.
Ik rijd op de snelweg en zie vanuit de auto een prachtig landschap: felgroene velden met ijle boompjes in een gouden avondlicht. Een zachtglooiend heuvellandschap met schaapjes, een kerkje en een regenboog. Op een ansichtkaart vind ik het afgrijselijke kitsch, maar nu, zo in het wild is het wonderschoon. Alleen, we rijden met 120 km per uur over de weg, en voor ik aan mijn lief heb kunnen wijzen hoe mooi het is, zijn we al weer kilometers verder laat staan dat ik er een foto van heb kunnen maken.
Ik zit in de trein en zie uit het raam de perfecte zonsopkomst boven het Naardermeer. Rozevingerige dageraad, ontluikende waterlelies, jonge eendjes, the works. Maar het is een volle coupé vol ochtendhumeurige forenzen en ik geneer mee om mijn camera erbij te pakken. Voor ik mezelf genoeg heb uitgescholden om mijn gêne voorbij te zijn, zijn we alweer bijna bij Weesp en is het moment voorbij. De dag erna is het bewolkt.
Ik zit op de fiets, zie een nieuwe graffiti van Laser 3.14, maar heb haast om de trein te halen. De volgende keer dat ik hier langs kom is de schutting overgeschilderd.
Ik loop door de stad, zie een doorgroefde straatmuzikant,maar durf geen foto te maken.
Elke keer bedenk ik weer hoe mooi deze foto had kunnen zijn, als niet… Misschien is het maar goed dat deze foto’s nooit gemaakt zijn, zo kunnen ze ook nog tegenvallen, bestaan ze eeuwig in min hoofd, perfect belicht, schitterend gekadreerd, niet gehinderd door de harde werkelijkheid.
Een gemakzuchtige gedachte natuurlijk. Lekker makkelijk, om niet beter mijn best te hoeven doen om die lastige foto’s toch te maken. Ik kan beter een voorbeeld nemen aan lomograaf Bloomchen, die het gewoon wel deed: die mooie plek op de snelweg in zijn geheugen prenten en teruggaan. Daar, op en onooglijk stukje provinciale weg maakte hij een prachtige fotoreportage van een nat weiland en glanzend asfalt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s