Boek: Fotografie van de 20e eeuw

Dolomieten

Mijn poging tot een Ansel Adams-foto. Balda Poka met Fuji Across 100 film.

Ah, Taschen. Ik durf er iets onder te verwedden dat iedereen die ooit in kunst geinteresseerd is geraakt, wel een boek van uitgeverij Taschen heeft. Het duurste boek in ons bezit is van Taschen (een heruitgave van de Atlas Major van Blauw), maar de grote aantrekkingskracht van de uitgever is natuurlijk de uitgebreide collectie goedkope kunstboeken. In de kast kwam ik ook mijn allereerste fotografieboek tegen: Fotografie van de 20e eeuw uit de serie ICONS. Het bevat een doorsnede uit de collectie van het Museum Ludwig te Keulen, en geeft een aardig overzicht van, jawel, de fotografie van de twintigste eeuw. Het is een verkorte uitgave van een dikker boek met dezelfde naam.
Gerangschikt op alfabet, van Ansel Adams (held!) tot Joel Peter Witkin (geen idee), geeft het een vrij lukraak overzicht van de fotografie. Natuurfotografie, sociaal bewogen documentaire fotografie, surrealisme, modefotografie, artistiek naakt, alles staat door elkaar. Onsterfelijke klassiekers zoals de stervende soldaat van Robert Capra staan naast relatief onbekend werk (nou ja, voor de relatieve leek dan) zoals een grasbeld van Harry Callahan, het portret van Igor Stravinsky aan de piano van Arnold Newman naast een abstract ‘nudogram’ van Floris Michael Neusüss. Van elke fotograaf zien we een, twee, soms drie foto´s. Een diepgravende studie van de fotografie? Niet echt. Een aardige kennismaking met de vele vormen die fotografie aan kan nemen is het wel.
Een paar persoonlijke favorieten:

  • Eremitage van Boris Ignatovitsj uit 1929: een surrealistisch beeld van een gigantische voet van een standbeeld op de voorgrond van een Sint-Petersburgs standsgezicht. De grote statige gebouwen en kleine mensjes in de vrij lege straten contrasteren op bizarre wijze met de reuzenvoet.
  • Twee naakten van Kishin Shinoyama uit 1968: een bijna abstract beeld van twee naakte, in elkaar gedoken vrouwen op een rots die bijna net zo glad en rond is als de ruggen.
  • De objectfotografie van Albert Renger-Patzsch: bijna transparante beelden van glanzende machineonderdelen en kraakheldere glazen kolven. Ik houd van industriele beelden, en deze zijn prachtig strak.
  • Duizend en een gezichten van Peter Keetman uit 1957: een nat metalen raster met in elke waterdruppel een stukje weerspiegeling van het gezicht achter het raster. Een perfecte mix van abstractie en portretkunst.

Fotografie van de 20e eeuw is geen boek waar je uren mee zoet bent, maar het is wel een boek dat uitnodigt tot googlen, tot verder zoeken en nieuwe fotografen ontdekken. Dat heeft Taschen dan maar weer mooi voor elkaar.

Fotografie van de 20e eeuw
Museum Ludwig Keulen
Taschen, ISBN 9783822855195

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s