Beter

Tofu

Redelijk geslaagde foto van tofu met paksoi. Minolta XG-1 met Kodak Gold 200 film.

Ik zou graag een beter fotograaf zijn. Zo af en toe maak ik best mooie foto’s hoor, maar vaker dan me lief is, is het toch meer een kwestie van meer geluk dan wijsheid. En dan blader ik weer eens door andermans foto’s op internet en voel ik me een vreselijke prutser. De oplossing is natuurlijk simpel genoeg: meer oefenen. En dan niet zomaar heel veel foto’s nemen (al is dat een goed begin). Nee, ik bedoel echt bewust aan de slag. Af en toe gewoon eens van te voren nadenken. Wat voor foto wil ik maken? Wat moet er op staan? Met wat voor sfeer? Hoe zou ik dat kunnen bereiken? Een plan maken en dan de tijd nemen om het uit te voeren.

Het klinkt misschien niet bijster spontaan allemaal, maar ik denk dat het wel echt zou helpen bij het verbeteren van mijn foto’s. Als je maar genoeg hebt nagedacht over regels en hoe je wat kunt bereiken, dan wordt het na verloop van tijd veel makkelijker om het spontaan te doen, zonder dat je er heel erg bij na moet denken. Bovendien help het bij het identificeren van dingen die lastig zijn en die je dus beter kunt vermijden. Vorige zomer had ik bijvoorbeeld mijn projectje voedselfotografie. Ik las me wat in op het onderwerp, schoot een rolletje vol, beoordeelde het resultaat, schoot nog eens een rolletje vol. Zo werd me pas in de praktijk echt duidelijk wat ik ook al wel had gelezen, want al doende leert het toch het beste. Zo werd me in de praktijk pas echt ten volle duidelijk dat styling erg belangrijk is, dat een glanzend aanrecht geen goede ondergrond is, dat daglicht mooi is, maar direct zonlicht te fel, en nog veel meer. Geen wereldschokkende inzichten allemaal, maar wel dingen die ik nu niet meer vergeet.

Nu ben ik aan het denken aan een volgend project. De vraag is alleen wat. Het voordeel van voedsel is dat het lekker veilig is. Je maakt in je eigen keuken wat klaar, zet het op de foto, en klaar. Leuk, maar nu is het tijd voor wat uitdagenders. Ik volg wat kunstblogs, en daar kom ik af en toe werk tegen van ‘echte’ fotografen. Mensen die prachtige kunst maken, foto´s waar je naar kunt blijven kijken. De zeegezichten van Gregor Servais bijvoorbeeld, of het werk van Susan Burnstine. Mijn missie dus voor de komende wandeltocht: minimaal een goede foto maken die een beetje die sfeer oproept. In zwart-wit, met een low-fi camera als de Holga, of een pinholecamera. Zo. Het idee is er, nu de uitvoering.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s