Repaleed

Bij het aanschaffen van nieuwe oude camera’s probeer ik er altijd op te letten dat de camera nog werkt. Ik ben gek op oude camera’s, maar wel als gebruiksvoorwerp, alleen een mooi uiterlijk zonder functie vind ik niet interessant. Toch komt het af en toe wel voor dat ik per ongeluk een camera koop die het bij nader inzien niet doet. Inmiddels heb ik genoeg kennis en lef dat het af en toe waag een camera open te schroeven en een poging tot reparatie te wagen. Met wisselend succes, dat wel.

Lens eraf om bij de sluiter te komen

Lens van de Yashica Half 17 Rapid moest eraf om bij de vastgekoekte sluiter te komen.

De makkelijkste ‘reparaties’ bestaan uit niet veel meer dan schoonmaken. Een veelvoorkomend euvel van oude camera’s is dat de sluiterlamellen aan elkaar plakken door oude olie of smeermiddelen. De sluiter blijft dan open of juist dicht zitten. Soms kun je daar van buiten af bij, maar vaak moet je even de lens eraf schroeven. Toch een behoorlijke stap voor een reparatieamateur als ik. Maar de vreugde als een kapot gewaande camera zo toch weer in gebruikĀ kan worden genomen is het wel waard.

Een uit elkaar geschroefde Halina Super 35x

Een uit elkaar geschroefde Halina Super 35x met vastgekoekte sluiterlamellen.

Een iets serieuzere reparatie die ik zelf heb aangedurfd was de haperende sluiterknop van mijn Reflekta II. Dat ging al wat minder soepel. Weliswaar doet de sluiterknop weer soepeltjes zijn werk, de sluiterbeveiliging (om dubbele belichting te voorkomen) is wel naar zijn grootje. De haperende knop werd namelijk veroorzaakt door een te strak veertje van die beveiliging, dat tijdens mijn reparatie wegsprong en zich met geen mogelijkheid meer in de camera liet prutsen. Nu kan ik prima zonder die beveiliging, maar het is toch knullig.

Veertje uit de Reflekta II

Veertje uit de Reflekta II.

Bij diezelfde ‘reparatie’ kwam ik er ook achter dat je de spiegel van zo’n oude TLR beter niet kunt schoonmaken: ik poetste met een licht veegje van een wattenstaafje al een deel van het zilver weg, waardoor de spiegel nu in slechtere staan is dan daarvoor. Oeps.Het sluitertijdenmechaniek (dat blijft hangen bij de tragere sluitertijden) heb ik niet eens weten te bereiken, dat zat muurvast achter de lens verschanst. Misschien maar goed ook…

Contactjes schoonmaken

Met azijn schoongemaakte batterijcontactjes hielpen mijn Yashica 109 weer aan de praat.

Toch, dit was dan tenminste nog een gedeeltelijk succes. De Praktica TL-1000 die op een dag bleef steken en sindsdien geen enkele sjoege meer geeft, wat ik ook doe, heeft nog al mijn reparatiepogingen weten te weerstaan. Misschien maar eens wat dieper de camera in duiken, hem nog verder uit elkaar proberen te schroeven. Hij doet nu helemaal niets, dus verpesten zal ik hem toch niet. Daar zie ik een mooi puntje voor mijn lijstje met goede voornemens voor volgend jaar aankomen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s