Serie: Waar is thuis?

Ik mag graag op wandelvakantie gaan. Lekker buiten zijn, slapen onder de blote hemel (nou ja, in een tentje
dan toch in elk geval), dat werk. Ook leuk van zo’n tocht: weer thuiskomen. Maar waar is dat ook al weer?

Hoewel ik dus graag wandel, kijk ik niet al te vaak op een kaart. Daar heb ik zo mijn mensen voor. Niet dat ik
niet van kaarten houd hoor, integendeel. Ik waardeer ze zeer, niet alleen vanwege hun nut maar ook omdat ze
vaak heel mooi zijn. Ik ben alleen nooit zo geïnteresseerd geweest in het hele navigatiegebeuren. Ik vind het
wel best om achter iemand anders aan te lopen. Begrijp me niet verkeerd, als de nood aan de man komt kan ik
best op een kaart kijken en mijn weg vinden, maar ik ben nu eenmaal vaak omringd door medewandelaars die het
oprecht leuk vinden om met kaart en kompas in de weer te zijn. Wie ben ik om ze dat plezier te ontzeggen?
Bovendien, als er meer dan drie mensen op een kaart gaan turen leidt dat vaak alleen maar tot verwarring en
discussie, en daar zit ook niemand op te wachten op vakantie.

Dus ik stiefel er wel achteraan, geniet van het uitzicht, neem af en toe eens een foto. Ik heb er het volste
vertrouwen in dat mijn vrienden de weg naar huis wel zullen weten.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s