Eindeloos panorama

Dianarama panorama

Panorama in de Kennemerduinen, Lomography Tungsten 64 film.

Een van mijn favoriete trucjes met de Diana Mini is het eindeloze panorama. Door opeenvolgende opnames te laten overlappen kun je een panoramafoto maken zo lang als je maar wil. Het resultaat is een typisch uitgerekt landschap waarin bomen en bergtoppen de neiging hebben meer dan eens voor te komen.

Reinheimen, Noorwegen met Kodak Elitechrome EB

Reinheimen, Noorwegen met Kodak Elitechrome EB

Voor een eindeloos panorama heb je een camera nodig zonder beveiliging tegen dubbele belichting, die het ook toestaat om niet helemaal door te spoelen. Een Diana Mini dus, of een Holga, of een Agfa Clack, enzovoort. De truc is simpel: neem een foto, spoel net niet helemaal door, schuif iets door in je compositie, neem nog een foto, spoel weer niet helemaal door, etc. Net zolang tot je alles op je foto hebt wat je wil. Hele belangrijke tip: als je het volle rolletje links in je camera doet, beweeg bij het maken van je panorama dan ook van links naar rechts (en vice versa), anders wordt het een zooitje, geen panorama.

Corsica met Fomapan 200

Corsica met Fomapan 200

Aanvankelijk had ik geen idee hoeveel ik door moest spoelen. Gelukkig is dat makkelijk op te lossen. Ik nam eerst een gewone foto en luisterde en voelde goed bij het doorspelen hoe veel normaal is. Bij veel camera’s hoor je een aantal klikjes bij het doorspoelen. Je kunt de de klikjes tellen, en bij het maken van een panorama een paar klikjes minder doorspoelen. Of, als de camera niet klikt, kijken hoe ver je moet draaien (twee vingerbewegingen, of anderhalve draai, of wat dan ook), en het dan iets minder ver doen bij een panorama. Nou moet ik toegeven dat is meestal maar wat doe, en dat komt over het algemeen ook wel goed.

Groenland met Fuji Provia 100F

Groenland met Fuji Provia 100F

Ik ben gek op deze ietwat vervormde, uitgerekte landschappen en moet me altijd inhouden er niet te veel van te maken (je rolletje gaat wel snel vol natuurlijk). Het gevoel van weidsheid en ruimte in de foto’s spreekt me erg aan. Soms vallen ze wat herhalend uit, zie je steeds hetzelfde bergpuntje, maar vaker zijn het geweldige halffictieve panorama’s, van een landschap dat er misschien nu precies zo uitziet, maar wel zo voelt.

Corsica met Fuji Pro 160S

Corsica met Fuji Pro 160S

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s