Verzamelwoede

Yashica 109 vastgelegd met een Praktica MTL 3 en Lady Grey 400 film.

Stukje verzameling: Yashica 109 vastgelegd met een Praktica MTL 3 en Lady Grey 400 film.

Ik ben een verzamelaar. Altijd al geweest.Als kind waren het gummetjes, dierenplaatjes, knuffels, suikerzakjes, en weet ik wat nog meer. Later werden het woordenboeken, varens en filmposters. Inmiddels heb ik de meeste verzamelingen van me af weten te schudden. De gummen zijn opgegumd, de varens doodgegaan, en de meeste woordenboeken naar de rommelmarkt verdwenen. Het schept een hoop ruimte. Ruimte voor mijn enige overgebleven verzameling: camera’s.

Ik probeer me heus in te houden, mag van mezelf niet te veel nieuwe kopen, maar met enige regelmaat is de verzameldrift toch sterker dan mezelf. Camera’s, en vooral oude camera’s, zijn nu eenmaal onweerstaanbaar mooi.Het mechanische van zo’n camera spreekt me erg aan, Bewegende delen, metaal, bakeliet, ik heb er een enorme zwak voor.

Zo langzamerhand beginnen er ook kleine subverzamelingen te ontstaan. De Agfa-collectie bijvoorbeeld, met de Clack, de Isoly Junior, de Isolette en een stuk of wat rapids. Of de Yashica’s (Yashica D, 72-E, Half 17 rapid, 109). Deze verzamelingen-in-een-verzameling versterken zichzelf ook. Nu ik al wat verschillende Olympussen heb, is de drempel lager geworden om er nog meer te kopen, omdat ze nu nog sterker appelleren aan mijn verzameldrift.

Toch probeer ik me dus in te houden, want het vreet natuurlijk ruimte, al die camera’s. Bovendien heb ik als criterium dan de camera’s nog wel moeten werken. Hij mag dus niet stuk zijn en er moet nog film voor te krijgen (of te knutselen) zijn. En als ze nog werken, dan wil ik ze ook nog af en toe gebruiken, want een camera alleen voor de mooi, daar vind ik niet zo veel aan. Maar dat houdt wel in dat hoe groter de collectie is, hoe meer geld, ruimte, en ook tijd hij kost.

Het houdt je natuurlijk wel van de straat, zo’n hobby. Maar toch zou ik er zo langzamerhand eens over moeten gaan denken om wat te snoeien in de collectie. Ik heb inmiddels ook wel wat wrakhout:  camera’s die bij nader inzien toch niet blijken te werken, bergen stoffige, kapotte cameratasjes, ondefinieerbare ditjes en datjes. Misschien moet ik mezelf eens als taak stellen die rommel gewoon weg te doen. Het zal niet meevallen, ik ken mezelf (Ja maar, Je Weet Maar Nooit!), maar ik kweek er in elk geval wel wat goodwill mee bij de Man des Huizes.

En ruimte voor nieuwe camera’s natuurlijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s