Instant lol met de Polaroid 640

Verensmederij

Polaroid 640 met Impossible Color Protection PX680.

Jarenlang heb ik vol jaloezie naar andermans Polaroid-foto’s gekeken. Supercoole plaatjes, vond ik het. Maar ja, die film wordt niet meer gemaakt, en dan moet je weer op marktplaats of ebay gaan kloten, dat was zo’n gedoe. Tot ik hoorde van het Impossible Project, en hoe zij de oude Polaroid-film weer in productie hadden genomen. Er was dus weer film makkelijk verkrijgbaar! Toen ik daarna op een Groningse vrijmarkt een Poalroid-camera zag, en voor maar 5 euro, ook nog, hoefde ik niet lang na te denken.

Polaroid 640 met Impossible PX 680 Color Protection

Polaroid 640 met Impossible PX 680 Color Protection

Vervolgens bleef het ding maandenlang op de plank staan, want dat film verkrijgbaar is, wil niet zeggen dat ik hem ook snel heb. Het duurde dus een tijdje voordat ik er daadwerkelijk toe overging om film te bestellen. Dat bleek het verkeerde type te zijn. Vervolgens ging het mis bij het ruilen, duurde het weer een tijd voor ik nieuwe had besteld, enfin. Voor ik de goede film dan eindelijk te pakken had waren we een hele tijd verder.

Muurhuizen met Polaroid 640 en Impossible PX Silver Shade film.

Maar het was het lange wachten wel waard, want de Polaroid 640 is een heerlijk ding. Het is vooral het geluid, het mechanische wat het hem doet: klik, bzzzzzt! En dan zo´n foto die meteen uit de camera komt piepen. Die foto is verder niet bepaald instant, de Impossible film moet al gauw een halfuur afbakken in het donker voor je een goede foto hebt. En dat ´in het donker´ komt nog vrij nauw ook: de eerste paar seconden zijn blijkbaar vrij cruciaal. Dat is niet bepaald praktisch als je ergens op straat een foto maakt. De camera is zo groot dat ik toch wel twee handen nodig heb om hem goed te kunnen bedienen en hem tegelijk netjes recht te houden, en een derde hand om de foto meteen af te dekken heb ik helaas niet.

Windmolen met Polaroid 640 en Impossible PX Silver Shade film.

 

Maar goed, dat is een bijzaak, want uiteindelijk worden de foto’s bijna altijd wel de moeite waard, zij het zelden zoals ik het in gedachte had. Impossible Project richt zich tegenwoordig helemaal op de creatieve, artistieke fotograaf, en volgens mij is dat de reden dat het schier onmogelijk is om natuurlijke kleuren uit de film te peuren. Of ik kan gewoon niet zo goed overweg met de camera natuurlijk, dat kan ook. Hoe dan ook, mijn foto’s zijn altijd overbelicht, of raar gekleurd, of hebben rare kleurzwemen. Maar dat geeft niks, want al die afwijkingen zorgen dan wel weer voor bijzondere foto’s.

Zwevende brommer met Polaroid 640 en Impossible Project PX 680 Color Protection.

De camera zelf is makkelijk genoeg te bedienen. De flits klapt uit, en dan is de camera klaar voor gebruik. Je kan instellen of de foto lichter of donkerder moet, en je kan met of zonder flits fotograferen, meer opties zijn er niet. De default is met flits, dus binnen fotograferen is in theorie geen probleem. Alleen is de flits wat te heftig naar mijn smaak, waardoor de meeste details nogal wegvallen in het licht, De buitenfoto’s zijn wel fijn. Af en toe haperen de rollers waar de foto door naar buiten komt een beetje en komen er niet-ontwikkelde plekjes op de foto, maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben nog altijd verliefd op mijn Polaroid.

Polaroid 640 met Impossible Project PX 680 Color Protection.

Daar is iets niet helemaal goed gegaan. Polaroid 640 met Impossible Project PX 680 Color Protection.

Advertenties

Een gedachte over “Instant lol met de Polaroid 640

  1. Pingback: Polaroid – the battle | Praatjes bij plaatjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s