Het is pas World Pinhole Photography Day met een half mislukt pinhole experiment

Sinds ik de prachtige large format pinhole camera van Ondu heb gezien wil ik al large format fotografie proberen. Maar 170 euro is wel aan de prijs, en ik heb al zo veel camera’s. Maar met de oude filmhouder die ik nog had liggen, kon ik natuurlijk best zelf wat knutselen. Een mooi project voor World Pinhole Photography Day. Ik kwam een kartonnen doosje tegen met precies het goede formaat. Sleuf erin waar de filmhouder precies in past, pinhole in de voorkant, een soort lichtsluisje van een oude sok eraan getapet, en klaar was keer, Big Pinhole was geboren.

Big Pinhole vastgelegd met de Nexus 7

Big Pinhole vastgelegd met de Nexus 7

Nu is 4×5 film nogal duur, dus ik dacht, ik probeer hem eerste eens uit met 35mm. Drie strips naast elkaar paste precies, bleek toen ik het even probeerde met wat oude negatieven. Toen ik eenmaal in mijn wisselzak met verse film zat te pielen, bleek dat die toch wel een stuk sterker krulde. Maar een paar stukjes tape aan de onderkant van de strips hield de boel wel op zijn plaats. De bovenkant van de filmstrips zouden wel onder de bovenkant van de filmhouder blijven zitten, dacht ik.

Nu was ik klaar om erop uit te gaan, om mijn eerste foto’s te nemen.

Dit was het uitzicht door een echte camera.

Verensmederij met Horizon Perkekt, Fomapan 100 en caffenol.

Verensmederij met Horizon Perkekt, Fomapan 100 en caffenol.

En dit maakte Big Pinhole ervan.

Verensmederij met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Verensmederij met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Als je de onderste helft eraf knipt is het nog best aardig. Herkenbaar in elk geval.

Verensmederij gecropt  met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Verensmederij gecropt met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Wat was er precies gebeurd? Ik nam de foto door de zwarte plaat uit de filmhouder te trekken, en na een paar seconden weer erin te schuiven. Alleen bleef hij steken. Gelukkig had ik een zwarte jas aan, die ik als nood-wisselzak kon gebruiken. Ik maakte de camera open, en voelde dat de filmstrips van bovenaf waren omgekruld, niet meer in de filmhouder zaten en de schuif blokkeerden. Zo goed en zo kwaad als mogelijk op de tast propte ik de film weer in de houder, en de houder omgedraaid in de camera om mijn tweede foto te nemen. Dit keer blokkeerde hij niet. Thuis aangekomen bleek dat bij die tweede foto toch ook de film naar buiten was gekruld, maar zonder de schuif te blokkeren. Jammer alleen dat ik dat pas doorhad toen ik de filmhouder uit de camera trok en mijn film dus helemaal belicht werd.

Nou ja, leermoment. Voor de tweede lading tapete ik de film onder én boven vast (wat nog knap lastig is op de tast in een relatief krappe wisselzak trouwens).

Dit keer werd het het uitzicht uit het zolderraam, dat er zo uitziet.

Dak. Yashica 109 met verlopen Fuji Superia 200.

Dak. Yashica 109 met verlopen Fuji Superia 200.

Big Pinhole brouwde dit ervan. Ik weet niet goed wat ik van de middelste strip moet maken, maar dit is het este dat ik kan verzinnen. Links en rechts zijn dan wel weer vrij aardig. Wat ik zei, film vasttapen in het donker is lastig.

Dak met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Dak met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

De laatste foto was van de tuin.

Kleine achtertuin in close-up

Kleine achtertuin in close-up. Zeiss Ikon Colora F, Agfa CN 200.

Tsja… Beeldvullende planten in één kleur zijn niet het beste onderwerp voor een experimentele zwart-wit pinholecamera.

Tuin  met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Tuin met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Toch ben ik niet ontevreden. Na het ontwikkelen leek het eerst alsof het totaal mislukt was en mijn negatieven leeg. Maar toen ik de negatieven dan toch maar scande bleek er wel degelijk wat op mijn foto’s te staan, dus dat was alvast een meevaller. En ik heb in elk geval weer een halve dag lol gehad van het knutselen en fotograferen.

Om in gedachten te houden voor de volgende keer:

– Genoeg tijd nemen om de film goed in de filmhouder vast te tapen.
– Duidelijke, contrastrijke onderwerpen kiezen.
– Proberen de losse filmstrips weer wat aan elkaar te plakken voor het ontwikkelen, om te voorkomen dat ze aan elkaar plakken in de filmtank.
– Altijd je negatieven scannen, ook als er niks op lijkt te staan.

Ik ben nog niet klaar met Big Pinhole!

Advertenties

3 gedachtes over “Het is pas World Pinhole Photography Day met een half mislukt pinhole experiment

  1. Pingback: Plannen voor 2016 | Praatjes bij plaatjes

  2. Pingback: 12 maanden, 12 projecten: april – pinholemaand | Praatjes bij plaatjes

  3. Pingback: 12 maanden, 12 projecten – April: pinholes | Praatjes bij plaatjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s