BFF: Minolta XG-1

De Minolta XG-1 vastgelegd met de Praktica MTL-3 en Lomography CN 100.

De Minolta XG-1 vastgelegd met de Praktica MTL-3 en Lomography CN 100.

De Minolta XG-1 is een fraai beestje, weer een die ik ooit op de vrijmarkt op de kop tikte (voor ongeveer een tientje). Het is een spiegelreflex die gemaakt werd van 1979 tot 1982. USP is wat mij betreft de ingebouwde lichtmeter die in de automatische stand via ledjes in de zoeker aangeeft wat bij een gekozen diafragma de sluitertijd zal zijn. Die sluitertijden variëren van 1 seconde tot 1/1000 seconde. Verder heeft hij de gebruikelijke functies, zoals een B-stand, flitsschoen, en zelfontspanner.

Zo langzamerhand heeft de XG-1 de Praktica MTL-3 weten te verdringen als mijn meest favoriete spegelreflex. Graag zou ik dat wijten aan serieuze redenen als superieure bouwkwaliteit uit uitmuntende lensprestatie, maar ik ben bang dat het toch heel ordinair om die automatische stand gaat. Hoewel je volgens de boekjes veel beter zelf je instellingen kan doen, vind ik het superhandig dat het niet perse hoeft. Mijn Yashica 109 heeft ook wel zo’n autopiloot (en veel meer lenzen), maar die heeft als nadeel dat de sluiterknop superlicht is. Voor je het weet heb je per ongeluk een foto gemaakt. Extra voordeel van de Minolta boven de Yashica: er gaan een paar platte knoopcellen in in plaats van vier penlights, dat scheelt weer gewicht. Hij is ook mooier, met aluminium body in plaats van suf plastic, en heeft geen irritante, luidruchtige doorspoelmotor.

Toch heeft hij jaren ongebruikt in een hoekje gelegen, omdat hij het zonder batterijen ook echt niet doet. Uiteindelijk scharrelde ik dan toch een paar batterijtjes op, en vroeg me vervolgens af waarom ik dat niet veel eerder had gedaan. Ik vind hem erg prettig in het gebruik. De MD Rokkor 50mm 1:1.7 lens maakt ook prima foto’s. Inmiddels is het dan ook mijn go-to camera voor alle situaties geworden. Ideaal voor stedentripjes en wandeltochten, maar ook prima geschikt voor bijvoorbeeld food-fotografie Ik heb er ook fraaie freelensing-resultaten mee bereikt (al moet ik dan wel de automatische stand uitzetten, want dat trekt hij anders niet).

Het enige minpuntje is eigenlijk dat hij af en toe hapert bij het doorspoelen. Zo een of twee keer per paar rolletjes spoelt hij een foto net niet helemaal door en krijg je overlappende foto’s. Maar als rechtgeaard lomograaf vind ik dat natuurlijk eerder een feature dan een bug. Zolang het niet vaker gebeurt… Oja, en dat lullige plastic draagbandje. Dat zou ik er eens af moeten zien te pulken om er een fatsoenlijke draagband aan te kunnen doen. Dat is me tot nu toe nog te veel moeite geweest. Maar goed, als dat de grootste problemen met de camera zijn…

Vooralsnog is de Minolta XG-1 mijn beste vriend.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s