Fotoverhaal: Noorderlicht

Noorderlicht met de FinePix F200EXR

Noorderlicht met de FinePix F200EXR, 8s, f3,3, iso 400.

Al sinds ik op winterse kampeertochten in noordelijke streken ga, probeer ik het noorderlicht te fotograferen. Dat valt nog niet mee.

Het noorderlicht is prachtig, ik heb het een aantal keren gezien, en hoewel ik het nooit zo fel als op de foto’s die je er vaak van ziet heb gezien, is het toch echt wel iets bijzonders. Ik herinner mij een koude heuvel in het noorden van Noorwegen. Het vroor flink, we hadden net ons eten op, en we maakten al aanstalten om onze warme slaapzak in te kruipen. Aan de horizon verscheen een lichtschijnsel, dat snel dichterbij kwam. We stelden de slaapzak even uit en bleven kijken naar banen van groenig licht die door de lucht flakkerden als wapperende gordijnen in de wind. Na een kwartiertje zwakte het licht langzaam af en na 20, 25 minuten was het helemaal uitgedoofd. Koud, maar voldaan, konden we naar bed.

Daarna heb ik het nog meerdere keren gezien, in wisselende gradaties van felheid, kleur en beweging. Uiteraard heb ik ook geprobeerd het vast te leggen op de foto. In theorie is dat niet vreselijk moeilijk: statief, lange sluitertijd, lage iso tegen te veel korrel, appeltje, eitje. Behalve dat ik op zo´n wandeltocht geen volledig instelbare SLR bij me heb, laat staan een statief. Een plastic toycameraatje, meer is het meestal niet. Zelfs als het een B/stand heeft (zoals de Diana Mini), moet je maar weer net een geschikte rots of zo vinden, en dan je camera bewegingloos vast zien te houden terwijl je hem open houdt. Dat is normaal al lastig, laat staan bij 10 graden onder nul. Ik heb het een paar keen geprobeerd, maar vrij snel opgegeven.

Het dichtste in de buurt van een fatsoenlijke noorderlichtfoto ben ik gekomen met mijn digitale compactcamera. De camera ingesteld op de langste sluitertijd (8 seconden), de timer op twee seconden, afdrukken, camera op de grond leggen, en hopen op het beste. Zowaar nog een klein beetje een fatsoenlijke compositie met een stukje voorgrond. Gelukkig want het was zo’n beetje de enige kans: de batterij liep zo in de sneeuw sneller leeg dan je “mooi hè, dat noorderlicht” kon zeggen. Het resultaat was een heel vage groene veeg. In Photoshop wist ik thuis het contrast en de verzadiging nog wat op te krikken tot een duidelijke groene veeg, en dat was het. Mijn noorderlichtfoto. Niet eens heel slecht.

Toch zou ik het graag ook nog eens op film willen vastleggen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s