Expo: Dutch identity

Olympus MJU 1 met Efke KB100.

Random portretfoto. Olympus MJU 1 met Efke KB100.

Een tijdje terug was ik in museum de Fundatie in Zwolle. Ik wilde graag de tentoonstelling Rood! zien, over Sovjet-kunst uit 1930-1940. Die was op zich wel aardig, alleen een tikje beperkt. Het waren voornamelijk boeken. Mooie boeken hoor, alleen je kon er verder niet in bladeren of zo, en dan ben je toch wel snel uitgekeken. Het was ook maar een zoldertje vol.

Gelukkig was er net die dag ook een andere tentoonstelling begonnen: Dutch identity, Nederlandse portretfotografie NU. (Privé-ergernis: hoezoe Dutch identity? Wat is er mis met Nederlandse identiteit als titel? Leuk hoor, internationaal bezig willen zijn, maar hoeveel procent van je bezoekers zal daadwerkelijk buitenlandse toerist zijn in plaats Nederlands?) Deze tentoonstelling biedt een mooie dwarsdoorsnede van hendendaagse Nederlandse portretfotografie. Wereldbekende grootheden als Anton Corbijn, Charlotte Dumas en Rineke Dijkstra natuurlijk, maar ook voor mij nieuwe fotografen. Ik ben zelf helemaal niet goed in portretfotografie, dus ik heb grote bewondering voor de mensen die het wel kunnen. En deze mensen kunnen het verrekte goed.

Wat ik mooi vond om te zien is dat al die fotografen zo’n eigen stijl hebben. Je denkt, een portret, da’s gewoon een kop in beeld, of misschien iemand helemaal ten voeten uit, en dat is het. Maar dat blijkdt dus op heel veel manieren te kunnen. De gruizige zwart-witten van Corbijn, de hypergestileerde plaatjes van Edwin Olaf, je pikt ze er zo tussenuit. Sommigen fucussen op het gezicht, sommigen tonen meer van de omgeving, soms zijn de portretten rauw en hard, soms juist verstild en fijnzinnig. Zoveel variatie binnen één genre!

Een van mijn favoriete series was die met Russische fabrieksarbeidsters door Lucia Ganieva. De vrouwen waren gefotografeerd in de lunchpauze van hun werk bij een textieldrukkerij, en vrijwel zonder uitzondering zelf ook gekleed in het soort kleureige stoffen die daar gemaakt werden. De portretten waren afgewisseld met foto’s van de bedrukte stoffen en de machines in de fabrieken. Alles bij elkaar vormde het niet alleen portretten van de vrouwen, maar ook een portret van die industrietak.

Ook leuk, maar totaal anders waren de foto’s van Carli Hermès die voor een reclamecampagne van Suit supply onder andere Jort Kelder fotografeerde in een hyterisch foute over-the-top blingbling stijl. En de prachtige, klassieke portretten die Ernst Coppejans maakte van Senegalese mannen. Om nog maar wat te noemen. Kortom, een tentoonstelling die zeer de moeite waard was.

Dutch identity is nog tot 17 april te zien in de Fundatie te Zwolle.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s