Expo: Haar! in het Centraal Museum Utrecht

Het toppunt van harige humor in 1993. Olympus Trip met anonieme kleurenfilm.

Het toppunt van harige humor in 1993. Olympus Trip met anonieme kleurenfilm.

Nu de stralende lente weer plaatsgemaakt heeft voor het gebruikelijke herfstweer ging ik maar weer eens naar een museum. Het Centraal Museum in Utrecht, voor Haar! over menselijk haar in mode en kunst. Een beetje een viezig onderwerk natuurlijk, andermans haar is zodra het niet meer aan iemand vast zit een van de viezere dingen – denk campingdoucheputje of haren in de restaurantsoep. Terwijl het als het ng wel aan iemand vast zit juist zo alledaags is, medische gevallen uitgezonderd heeft iedereen wel haar tenslotte, is het niet op het hoofd, dan wel elders. Genoeg voer dus voor een tentoonstelling die ruimte zou kunnen bieden voor zowel lekker griezelen als oprecht mooie dingen.

De tentoonstelling viel voor mij zo’n beetje in drie delen uiteen. Allereerst was er het modedeel: jurken en kostuums gemaakt van of met menselijk haar. Het meeste hiervan kon me niet zo vreselijk boeien, maar ik heb dan ook niet zo veel met mode. Veel jurken en pakken met haar als lichaamsbeharing aan de buitenkant, en jurken als glanzende pelzen. Aardig, maar ik was er snel op uitgekeken. Wel mooi in deze categorie waren de twee ijle jassen van Helen Pynor, gebreid van haar, die als ijle schaduwen in de ruimte hingen.

Dan was er een heel stuk over celebritykapper Christiaan. Nu ga ik nooit naar de kapper, dus dat zei me ook al niet veel. Maar het is blijkbaar een heule bekende kapper uit Bovenkarspel die het heeft gemaakt in Amerika. Hij heeft bijvoorbeeld ooit het kapsel van Grace Jones verzonnen. Jaja. Behalve kapper is hij ook niet onverdienstelijk fotograaf, en er was dan ook een ruime selectie uit zijn privecollectie te zien. Heel niet onaardig, vooral de Polaroids.

Tot slot was er dan de afdeling kunst (die, toegegeven, natuurlijk wel overlap heeft met de mode). Hier zag ik kunstwerken met menselijk haar als bestanddeel. Zo waren er de fraaie, ragfijne borduurwerkjes van mensenhaar, fijn en intiem van Melanie Bilenker, iets hoekiger en ruwer van Sara Bomans. Allebei mooi. Dan hingen er een paar foto’s van Levi van Veluw, zijn hoofd dit keer verborgen onder haar, zoals zoveel van zijn werk een tikje luguber, maar wel intrigerend. En een paar foto’s van Irina Werning, die inmiddels vooral bekend is van haar serie Back to the Future (waarin ze zeer nauwkeurig oude kinderfoto’s namaakt met de inmiddels volwassen hoofdpersonen). Hier hingen twee foto’s uit haar serie Pelo Largo (Lang haar), over de relatie van de vrouwen uit haar moederland Argentinië en hun lange haar.

Er was natuurlijk nog veel meer te zien, maar dat moet je zelf maar gaan zien. Het kan nog tot 29 mei.

Haar! Menselijk haar in mode en kunst
Centraal Museum Utrecht

20 februari t/m 29 mei

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s