De Priegelige Pentax Auto 110

De Pentax Auto 110, vastgelegd met de Praktica MTL3 en Lomography CN 100.

De Pentax Auto 110, vastgelegd met de Praktica MTL3 en Lomography CN 100.

Op de rommelmarkt kwam ik dit schattige mini-spiegelreflexje tegen. Helaas maar met één lens (er zijn er meerdere te krijgen’, maar verder in perfecte staat. De Pentax Auto 110 heeft de voordelen van een reguliere spiegelreflex (spiegelzoeker, verschillende lenzen, een automatische sluitertijd) maar is superhandzaam. Hij past zo in een jaszak. Het spreekt voor zich dat ik hem meteen kocht, tot lichte verbazing van de standhoudster (“Het zijn meestal mannen die geïnteresseerd zijn in camera-apperatuur.”)

Toch ben ik na verschillende rolletjes vol te hebben geschoten niet wildenthousiast over de Auto 110. Dat ligt niet helemaal aan de camera zelf, maar voor een belangrijk deel ook aan de film. Die kleine prutnegatiefjes verhouden zicht toch een beetje tot een lekkere 120-foto als een telefooncamera tot een DSLR.

Daarbij kun je de iso niet zelf instellen, De camera kiest via een richeltje op de filmcassette voor laag (80 iso) of hoog (320 iso). Of de Lomography-film (de enige nieuwe 110-film in de handel) die richeltjes heeft weet ik eigenlijk niet, maar ik vrees het ergste. De foto’s hebben namelijk de neiging onderbelicht te zijn, wat impliceert dat hij alles op 320 belicht. De gewone kleurenfoto’s (200 iso) zijn vaak nog wel oke, maar de redscale van 200 iso is vaak toch echt behoorlijk donker. Dat de 100 iso zwart-wit vaak nog wel toonbaar is, ligt meer aan dat zwart-wit altijd wat vergevingsgezinder is.

Nou ja, de camera is ook weer geen totale ramp, de automatische sluitertijd is prettig, en ik heb er toch best wel wat aardige foto’s mee gemaakt. Het is soms wat lastig om de boel goed in focus te krijgen – het is maar een piepklein lensje waar je aan draait, en het diafragma van 2,8 maakt dat je niet al te veel speling hebt. Toch zijn het juist de close-ups die het beste uitpakken, je kan lekker dichtbij je onderwerp komen. Zo weet hij me dan af en toe toch weer te verrassen.

Een favoriet zal de Pentax Auto 110 nooit worden, maar het is een aardig curiosum.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

3 gedachtes over “De Priegelige Pentax Auto 110

  1. Ik heb er heel lang een gehad met alle toeters en bellen eraan. Met zwart-wit vond ik hem nog het mooist. En die richeltjes kun je zelf knippen hè, volgens mij heeft Lomography namelijk gewoon het hele richeltje erop laten zitten.

  2. Pingback: Top 5 Minst favoriete camera’s (en waarom ik ze toch niet wegdoe) | Praatjes bij plaatjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s