De Holga-saga gaat door

Bewogen Santiago de Chili. Holga 120 CFN met Lomography Lady Grey 400 film.

Bewogen Santiago de Chili. Holga 120 CFN met Lomography Lady Grey 400 film.

Het is me wat, met die Holga’s. Het leven met mijn favoriete camera gaat niet altijd over rozen.

Een tijd geleden leek mijn groene Holga dan toch definitief de geest te hebben gegeven wegens een afgebroken doorspoelknop en schafte ik een nieuwe aan. Uiteraard nam ik die mee op vakantie en schoot een half dozijn rolletjes vol in een ver weg lang waar ik misschien wel nooit meer kom (Chili). Tijn ik na thuiskomst mijn eerste rolletjes ontwikkelde kwam ik erachter dat al mijn foto’s onscherp waren. Ahrg! Wat bleek? Ik had het grootste deel van de trip mijn camera op de B-stand staan.

Een knap knullige beginnersfout natuurlijk, maar achteraf gezien ook weer niet helemaal een teken van vroege dementie mijnerzijds. Het was een samenwerking van twee eigenaardigheden:

  • Het is bij de Holga niet helemaal consequent hoe eenschuifknop moet staan. Bij de diafragmaknop zie je de gebruikte instelling verschijnen als je de knop verschuift. Voor de rechter instelling schuif je de knop dus naar links.
    diafragmaknopBij de sluitertijdknop daarentegen staat de gebruikte instelling boven de knop. Voor de rechter instelling schuif je de knop dus naar rechts.
    SluitertijdknopAls ik te veel ga nadenken over dit soort inconsequenties ga ik soms enorm twijfelen of ik het nu goed heb ingesteld.
  • Dat nadenken werd in dit geval in gang gezet doordat de oude Holga anders klinkt dan de nieuwe. Holga de Eerste zei bij het afdrukken klik als hij op de N-stand staat, en klik-klik als hij op de B-stand stond. Holga de Tweede blijkt dat tegen alle logica in precies andersom te doen.

Tel uit je winst.

Gelukkig is er ook goed nieuw te melden van het Holga-front. Op internet kwam ik een Kickstarter (nou ja, een Indiegogo-dinges) tegen voor weer een nieuw reparatieproduct, de Formcard. Ik ben al dankbaar gebruiker van het kneedbare rubber Sugru, maar dat was niet sterk genoeg voor de knop. De Formcard is hard plastic, dat je in heet water kneedbaar maakt, en wat dan hecht aan plastic. Aan het stompje afgebroken doorspoelknop van Holga de Eerste bijvoorbeeld, die ik natuurlijk niet had weggegooid, want je weet maar nooit. Een paar weken na mijn bestelling viel een setje creditcard-achtige plaatjes in vijf kleuren in de brievenbus. Geen groen helaas. Maar zwart past ook wel bij de slijtplekken op de camera, dus vooruit dan maar.

En zowaar, het werkt! Ik kneedde een knop (zonder al te veel brandblaren ook nog), duwde hem op de Holga (met een stukje alu-folie eronder zodat hij alleen aan het stompje zou hechten, en niet aan de camerabody zelf) en wachtte tot hij afgekoeld en uitgehard was. Hatsa! Werkende knop! Mooi is anders, en ik moest nog een beetje bijschaven met een mesje om hem soepel te kunnen laten draaien, maar hij werkt. Holga de eerst leeft!

Gare tablet-foto van de gaar uitziende nieuwe doorspoleknop van Holga de Eeerste.

Gare tablet-foto van de gaar uitziende nieuwe doorspoleknop van Holga de Eeerste.

Advertenties

Een gedachte over “De Holga-saga gaat door

  1. Pingback: In het voetspoor van Kim Boske | Praatjes bij plaatjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s