Polaroid – the battle

 pola

Eemhuis. Polaroid Image 2 met Impossible Color film.

Eemhuis. Polaroid Image 2 met Impossible Color film.

In mijn collectie camera’s bevinden zich drie Polaroid-camera’s. Met de eerste die ik kocht, was ik erg blij, tot ik ontdekte dat er bleek geen film meer voor wordt gemaakt. Toen kocht ik de tweede, waar wel nog film voor is, van het Impossible Project. Inmiddels heb ik met wat creatief slopen ook de eerste weer aan de praat gekregen. Toen ik daarna eens het verkeerde formaat Impossible film had besteld, kon ik goedkoop een nog een op de kop tikken waar die film wel in paste. Nu heb ik dus drie werkende Polaroid-camera’s. Maar welke is het beste?

Dat valt nog niet mee, om dat te bepalen. Het zijn namelijk heel verschillende apparaten, met elk hun eigen voors en tegens. Even voor het overzicht, het gaat hier om de volgende drie camera’s:

Belangrijkste verschil is natuurlijk de film. Fuji voor de Colorpack, Impossible voor de andere twee. Tot voor kort was de Colorpack daarbij in het voordeel, aangezien de Fuji-film een heel stuk goedkoper was. Een tijdje terug heeft Fuji echter laten weten te stoppen met de FP-film, en sindsdien zijn de prijzen nogal opgelopen. En vroeg of laat (eerder vroeg dan laat) zal de film op zijn. Minpuntje dus. Jammer, want het voordeel van de Fuji-film is dat hij heldere, natuurlijke kleuren heeft. De Impossible-film heeft weliswaar een coolere, klassieke Polaroid-vorm, maar de kleuren zijn ietwat onvoorspelbaar. Nu is Impossible nog volop bezig met het doorontwikkelen van zijn emulsies, vooralsnog is het altijd maar wat afwachten wat er uit mijn camera komt rollen: roze foto’s, vergelende foto’s, hyperverzadigd of juist verwassen, het kan alle kanten op. Leuk als je zin hebt in avontuur, ietwat irritant als je gewoon ergens een mooi foto van wil maken.

Polaroid 640 met Impossible Project PX 680 Color Protection.

Daar is iets niet helemaal goed gegaan. Polaroid 640 met Impossible Project PX 680 Color Protection.

Polaroid Colorpack 80 met Fuji FP-100 film.

In het gebruik hebben beide filmsoorten zo hun eigen dingetjes. De Impossible-film doet er zeker een halfuur over om te ontwikkelen, en is behoorlijk temperatuurgevoelig. Een foto op een warme dag in mijn broekzak (want dat ontwikkelen moet ook nog in het doner) werd overontwikkeld door de hoge temperatuur en verdween. De Fuji-film is minder temperatuurgevoelig, maar heeft als nadeel dat de foto nadat je er het negatief af hebt getrokken (het is zogenaamde peel-apart film, na een minuut of twee ontwikkelen trek je er een papieren laag af) nog zeker een halfuur plakkerig is. Los in je tas mikken is dus niet handig, want dan komt je foto vol stof te zitten. En omdat de film eigenlijk niet voor deze camera bedoeld is, is hij net wat te groot om helemaal belicht te worden en zit er een zwart balkje op je foto.

Het mooie van Impossible film is dat je er stoere image transfers mee kan maken. Maar met de Fuji-film kan je dan weer met het negatief nog een gave foto produceren.

Negatief van een instantfoto. Polaroid Colorpack 80 met Fuji FP 100F.

Negatief van een instantfoto. Polaroid Colorpack 80 met Fuji FP 100F.

Ook in het gebruik van de camera’s kunnen we onderscheid maken tussen de Colorpack aan de ene kant en de twee andere kant. De Colorpack is een nogal groot geval, met een uitstekende zoeker. Niet de meest praktische camera om bij je te hebben. Hij heeft geen flitser, maar kan worden ingesteld op licht, normaal en donker. Nadat je een foto hebt gemaakt, moet je de film met de hand uit de camera trekken. Dat kost soms wat moeite, als het kleine papieren lipje waaraan je moet trekken afscheurt. Er zit geen beveiliging tegen dubbele afdrukken op, wat ik een voordeel vind. Je kunt dus double exposures nemen, al dan niet met splitzer.

Polaroid Colorpack 80 met Fuji FP-100.

Polaroid Colorpack 80 met Fuji FP-100.

Bij de 640 en de Image 2 komt de film meteen na het nemen van de foto meteen automatisch naar buiten. Dubbels maken kan alleen met een trucje (meteen na afdrukken de filmlaadklep open maken). Ook heeft de Image 2 een flitser, die automatisch afgaat als er weinig licht is.

Polaroid Image 2 met Impossible Color film.

Double exposure met Polaroid Image 2 met Impossible Color film.

Alles bij elkaar winnen de 640 en Image 2 denk ik toch van de Colorpack, ook al vind ik stiekem de Fuji-film fijner en de foto’s mooier. Maar dat die film eruit gaat is natuurlijk wel een groot nadeel. Het gebruiksgemak van de Colorpack is ook net wat minder.

Vergelijken we dan de 640 en de Image 2, dan heeft de Image 2 als voordeel dat hij wat compacter is dan de 640, en dat het scharnier van mijn exemplaar net wat soepeler werkt dat dat van mijn 640. Daar staat tegenover dat ik eigenlijk het vierkante formaat van de 600 film wat mooier vind dan de bredere Image-film, en je bij de 640 de flits kan uitschakelen. Maar omdat makkelijk mee te nemen toch wel een belangrijk punt is, wint de Image 2 het.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s