Een poging tot experiment

pola

Het voordeel van Polaroid-film, is dat de batterij die de camera aandrijft geïntegreerd zit in de filmcassette. Geen gedoe dus met eraan moeten denken of de batterijen in je camera het wel uithouden, als er film in zit, doet je camera het. Althans… Het nadeel van Polaroid-film is dat de batterij in de filmcassette ook leeg kan zijn.

Ik maakte afgelopen voorjaar de fout om mijn Polaroid Image 2 mee te nemen op een vrij winterse hike in maart. Na één moeizame foto weigerde de camera dienst en was het gedaan met de Polaroids op die trip. In het koude weer was de batterij van de toch al niet meer zo verse film razendsnel leeggetrokken. Ook thuis, weer helemaal opgewarmd, deed de camera niets meer. Een nieuw pakje film hielp, maar toen zat ik met een pakje vol film zonder batterij. Da’s toch zonde van de dure film.

Nu had ik ergens gelezen over cliché verres, een fotografische techniek waarbij je op een transparant vlak tekent of etst of print, en dat dan op fotogevoelig materiaal vastlegt. Met andere woorden, precies wat ik doe om cyanotypes te maken. Dat leek me een uitstekende manier om toch nog wat met mijn Polaroid-film te doen.

In de wisselzak legde ik een groot transparant positief op een niet-belichte foto. Om hem te belichten gebruikte ik een losse flitser. Nu moest hij alleen nog ontwikkeld worden. Dat gebeurt normaal door hem uit de camera tussen een paar rollers door te duwen. Die rollers verspreiden de juiste chemicaliën vanuit het brede stukje rand onder de foto over de lichtgevoelige emulsie. Zonder batterij lukt dat niet, dus moet je wat anders bedenken. Een deegroller leek me een prima alternatief. Gouden oplossing, zo leek me.

Alleen jammer dat het totaal mislukte.

Ik deed verschillende pogingen: belichten met fietslampjes, een flitser, een half afgeplakte flitser. Met transparante positieven, blaadjes en bloemen direct op de film… Toen ik later nog een keer een half pakje met lege batterij trof (tip: laat de film niet maanden in de camera zitten…) probeerde ik het gewoon weer. Het resultaat was elke keer hetzelfde: volkomen abstract.

Niet bepaald wat ik ervan hoopte. Toch heeft het ook wel wat, die diepe blauwe en groene blobs tegen een bruinige achtergrond. Ik doe het er maar mee.

Advertenties

Een gedachte over “Een poging tot experiment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s