Fotoverhaal: Enge brug

Noorse gletsjerrivier met de Horizon Perfekt en Lomography CN 800

Noorse gletsjerrivier met de Horizon Perfekt en Lomography CN 800

Tijdens een trip naar Noorwegen maken we een prachtige meerdaagse wandeltocht door de Hardangervidda. Een overweldigend landschap, maar wel een tikje weerbarstig. De route is weliswaar goed aangegeven, af en toe komen we toch wat dingen tegen waar we even bij moeten slikken. Rivieren, met name.

Nu heb ik een ietwat moeizame relatie met rivieren. Zo was er de keer dat we op IJsland een rivier over moesten, maar geen andere schoenen dan onze bergschoenen bij ons hadden. Een snelstromende gletsjerrivier op blote voeten en zonder wandelstokken oversteken is geen aanrader, kan ik melden. Of die keer dat we pas na lang zoeken de verrijdbare brug hadden gevonden in de eindeloze delta van – alweer – IJslandse gletsjerrivieren.

Nou waren we dit keer goed voorbereid, met crocs en alles bij de hand, maar dat was dit keer niet eens nodig. Alleen een stel stalen zenuwen, toen we over een half weggezakt sneeuwveld boven een ijzig meer geleid werden. En bij de volgende rivier was een brug. Maar wel een brug waar ik toch even diep moest ademhalen voor ik hem aandurfde.

Zo op de foto ziet hij er nog wel robuust uit, maar van dichtbij leek het me een wat dubieuze constructie: Twee stalen kabels die over een paar houten palen waren gespannen. Aan die kabels hingen met ijzeren haken een stel houten pallets bij wijze van brugdek. Aan weerszijden van het ding stond dan een ladder ertegenaan geleund. Ongetwijfeld heel verantwoord, maar allejezus wat een eng ding! Eerst klom je die trap op, die maar net breed genoeg was met zo’n grote rugzak om, en dan zat er een gat van een halve meter tussen de top van de ladder en de eerste pallet. Had je die hindernis genomen, dan stond je een meter of vijf boven een kolkende, ijskoude bergbeek. Bij het lopen veerde het brugdek ook angstwekkend op en neer. Aan het eind dan weer zo’n gat tussen pallet en ladder, en dan die trap weer af zonder omlaag te donderen. Zenuwslopend.

Het voordeel was wel: na die brug op dag één, viel de rest van de tocht reuze mee.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s