Terugkerende plaatsen: Soesterweg

We zitten inmiddels weer in het seizoen dat ik iets na zonsopkomst naar het station fiets. Een groot deel van de (korte) route loopt over de Soesterweg, een oude laan met aan weerszijden imposante eiken. In voor- en najaar heb ik soms geluk en schijnt de opkomende zon decoratief door de bomen. Dat zijn fijne ochtenden. Ook mooi is het als het juist nog nevelig is, koel en zilverig. Alle contouren zijn zacht, en de wereld is nog aangenaam diffuus zo op de vroege ochtend.

In zo’n geval wil ik ook nog wel eens proberen dat vast te leggen op een foto. Soms lukt het, soms niet helemaal. Maar ik blijf het proberen. Dat moet altijd wel snel, want ik wil natuurlijk ook weer niet mijn trein missen. Het is dan een kwestie van snel de camera uit mijn tas vissen, afdrukken, en weer doorfietsen.

Zoals ook de Soesterweg niet altijd even geslaagd is – als het regent en de klinkerweg vol plassen ligt en je weer een schoen vol water geschept krijgt door een passerende auto – zijn ook die foto’s niet altijd even geslaagd. Fotograferen tijdens het fietsen, zonder even te stoppen, lijkt soms een goed idee, maar is het zelden. Ook valt een gecrossprocesste film niet helemaal uit zoals ik hoopte, niet om teer ochtendlicht mee vast te leggen in elk geval.

Maar soms zijn de foto’s precies zoals ik ze hoopte: scherp, met fraai ochtendlicht en een kalme sfeer. En daarom blijft ik het toch steeds weer proberen. Al moet ik het misschien ook eens in de zomer proberen, als de bomen niet kaal zijn, maar juist koel in het blad staan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s