Niet alleen voor de sier: Agfa Isolette II

Agfa Isolette II

Agfa Isolette II met de Praktica MTL3 en Lomography Lady Grey 400 film.

In het selecte groepje camera’s dat niet boven op de studeerkamer in een kast ligt maar beneden in de woonkamer uitgestald staat, bevindt zich de Agfa Isolette II. Het is dan ook een fraai ding, en de enige vouwcamera in mijn collectie. De balg ziet er prachtig antiek uit, al is de camera niet eens zo heel oud.

De Isolette II is tussen 1950 en 1960 gemaakt. In grote hoeveelheden, want zeldzaam is hij bepaald niet. Hij is inverschillende varianten gemaakt, met verschillende lenzen en sluiters. Mijn exemplaar heeft een Agnar 1:4,5/85 mm lens, en een Pronto sluiter. Hij heeft vier sluitertijden (1/200, 1/200, 1/50 en 1/25 s) plus een B-stand. Diafragma’s van 4,5 tot 32. De focus is instelbaar van 1 m tot oneindig. Er zit ook een zelfontspanner op en een aansluiting voor een draadontspanner (niet zoals gebruikelijk in de gewone ontspanknop, maar op een aparte knop naast de lens). Er zit een beveiliging tegen dubbele opnames op, maar die kan omzeild worden door op de knop van de draadontspanner te drukken. Bovenop de camera zit een schuifje met een schaalverdeling voor de scherptediepte. Latere modellen hebben deze schaalverdeling op de lens zelf zitten (zoals bij veel camera’s gebruikelijk is).

Het grote voordeel van deze camera boven mijn andere medium format camera’s is dat hij opvouwt tot een plat pakketje dat je zo in een jaszak laat glijden. Hij is dus een stuk makkelijker mee te nemen dan, zeg een Brownie box of een Reflekta. Hij is misschien een stuk zwaarder dan de Holga, maar hij heeft dan ook een veel betere lens. Het is alleen geen camera voor de snelle actiefoto, daarvoor moet je net iets te veel handelingen uitvoeren voor je een foto kunt nemen: uitklappen, sluitertijd en diafragma kiezen, camera op scherp zetten, en dan eindelijk afdrukken. En dan hopen dat hij het doet, want de beveiliging tegen dubbele opnames is nogal temperamentvol, en schiet er soms zomaar op. Gelukkig kan die zoals gezegd omzeild worden, maar dat is dan wel weer nog een extra handeling.

Maar goed, het resultaat is wel mooi. De Isolette produceert fraaie, scherpe foto’s, zolang je eraan denkt dat hij wel wat licht nodig heeft. De foto’s in een herfstig bos op 100 iso vielen wat donker uit, maar in iets helderdere omstandigheden (of met een snellere film) presteert hij prima. De lens is van duidelijk betere kwaliteit dan die van de meer basic Agfa’s in mijn collectie (zoals de Isoly Junior en de Isola) of die van de Holga. Zo levert de Isolette foto’s met een heel andere sfeer.

Al met al is het een prettige camera – compact, mooie foto’s, wat wil je nog meer?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s