Gefundenes Fressen

IJsland. Lomography Colosplash met vermoedelijk Fuji Sensia

Tussen Hrutfell en Hveravellir. Lomography Colosplash met vermoedelijk Fuji Sensia

Alweer een jaar of wat geleden was ik op IJsland. Tijdens een wandeltocht door het binnenland, van Hrutfell naar Hveravellir, zag ik opeens iets onkarakteristiek zwarts in de grijze vulkaanvlakte. Aanvankelijk dacht ik dat het een lege zak was – misschien van dezelfde wandelaar die een paar kilometer eerder ook al een trekkershanddoekje was verloren. Toen ik bukte om het op te rapen, bleek het echter een camera te zijn, een spiegelreflex.

Gevonden camera.

Gevonden camera.

Uiteraard nam ik hem mee.

’s Avonds bij de tent bekeek ik het ding eens wat beter. Het was een oude filmcamera, een Yashica, en hij had duidelijk al een tijdje in het lavaveld gelegen. De camera was ehoorlijk smerig, en alles zat stevig dicht geroest. Ik dacht, misschien kan ik het fotorolletje nog wel redden, en rak de camera uiteindelijk met licht geweld open. Helaas, ook de film zag er reddeloos verloren uit. Achteraf gezien denk ik dat ik er misschien nog wat van had kunnen redden, maar ik geen zin om het vieze, kruimelige, verroeste rolletje mee te nemen.

Verrotte film.

Verrotte film.

Het enige onderdeel dat nog een beetje toonbaar was, was de lens. Het uv-filter dat erop zat had de lens voor de ergste schade weten te behoeden. De lens stopte ik in mijn tas als souvenir, de rest van de camera verdween in de vuilnisbak. Had ik in elk geval het natuurgebied weer ietsje schoner achtergelaten.

Thuisgekomen bleek dat een Yashica-lens niet op mijn Praktica paste, dus de lens verdween in een hoekje van de camerakast.

Een jaar of twee daarna kreeg ik een oude spiegelreflex van een oom die de zolder had opgeruimd. Een Yashica. Yashica, Yashica… Ach ja, die lens! Die lag nog altijd stof te verzamelen. Maar niet lang, want ja hoor, hij paste op de camera. De focusring zit vast op oneindig, en er zit een dubieus plekje in (Schimmel? Vorstschade?), en wat hardnekkige roestvlokjes, maar proberen kan nooit kwaad.

En verrek, hij doet het nog. Het is niet de beste lens ooit (en de foto is ook niet bijster inspirerend), maar toch. Sterk spul, die cameralenzen.

Yashica 109 met gevonden lens en Fuji Superia 200 film.

Yashica 109 met gevonden lens en Fuji Superia 200 film.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s