Instantlol met de Diana F+ Instant Back

Vrij onduidelijke foto van de Diana F+ met Instant Back. Holga PC 35 met Lomography Earl Grey 100 film.

Vrij onduidelijke foto van de Diana F+ met Instant Back. Holga PC 35 met Lomography Earl Grey 100 film.

Soms heb je van die camera’s die bijna meteen in het rijtje favorieten terecht komen. Zo een is de Diana F+ Instant Back. Met de nadruk op Instant Back. Eigenlijk gaat het hier niet echt om een camera, maar om een accessoire: een los aan te schaffen opzetstuk waarmee je een gewone Diana F+ kunt omkatten tot instantcamera.

De Diana F+ had ik al, maar daar deed ik eigenlijk vrij weinig mee. Ik kreeg hem ooit gratis bij een grote bestelling film, maar echt een favoriet werd het nooit. Voor mijn mediumformatfotografie grijp ik toch altijd eerst naar de Holga. Maar omdat de Polaroid-film van Impossible nogal aan de prijs is en ik toch wel van instantfotografie houd, dacht ik over een Instax-camera. Instax-film is namelijk ruim de helft goedkoper. Nou mag ik van mezelf eigenlijk geen camera’s meer kopen, maar dit was geen camera maar een accessoire.

In één woord: een topaankoop.

Na een paar aanloopproblemen heb ik de Instant Back definitief in mijn hart gesloten. Wat een fijne fotootjes komen eruit! Die fijne fotootjes hebben wel genoeg licht nodig, maar dan hebben ze ook een heerlijk gouden gloed. Waar de Diana F+ in normale modus foto’s produceert met een typische toycamera-look – onscherp aan de randen, sterke vignettering – zijn de instantfoto’s heel anders van sfeer.

Instant Back heeft zoals gezegd veel licht nodig, en dan slaat het al snel om naar te veel licht, maar ergens zit een briljant optimum waarin de wereld twee keer zo mooi is als je het je herinnert. Het zonlicht goud, de kleuren helder, en alles net wat briljanter.

Het mooie is ook dat je er veel trucs van de Diana F+ ook mee kunt uithalen. Dubbele belichtingen, splitzerfoto’s, het kan allemaal. Je drukt zo vaak af als je wilt, en pas als je klaar bent zet je de Instant Back aan om de foto uit te werpen. Sowieso is het verstandig het ding uit te laten staan als je aan het fotograferen bent, want de uitwerpknop laat zich vrij makkelijk per ongeluk indrukken, en dan heb je opeens een foto van de binnenkant van je lensdop of zo. De Diana F+ is van zichzelf al vrij groot, en met die Instan Back nog weer een maatje lomper. Als je hem dan een tas in propt of zo heb je zo een knopje per ongeluk ingedrukt.

Afgezien daarvan is de Instant Back makkelijk in het gebruik. Hij werkt op twee CR2 batterijtjes, heeft een aan-uit/knop en een uitwerpknop. Hij bestaat uit een losse achterwand, die je op de Diana F+ zet in plaats van de reguliere achterwand. Daarbij zit dan nog een klein extra lensje dat je in de camera stopt. Als de batterijen erin zitten en een doosje Instax geladen, dan kun je aan de slag. Een kind kan de was doen.

Waar je wel op moet letten is dat de zoeker van de DIana F+ met de Instan Back wel echt afwijkt. Je ziet een vierkant beeld, maar de Instant Back geeft rechthoekige fotootjes. De onderste strook van het beeld in de zoeker valt weg, dus daar moet je in je compositie rekening mee houden. En ook weer niet te veel compenseren, want dan schiet je weer door. Al geeft dat net zo vaak eigenlijk wel leuke, iets verrassendere composities.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s