12 maanden, 12 projecten – maart: stereofotografie

Vorig jaar kocht ik het boek Queen in 3D, vol met stereofoto’s van de band Queen. Gitarist Brian May blijkt behalve muzikant namelijk ook groot liefhebber en verzamelaar te zijn van stereofoto’s. Zijn London Stereoscopic Company geeft behalve het genoemde boek ook setjes klassieke stereofoto’s uit, en hij heeft zelf ook heel wat stereofoto’s gemaakt in de loop der jaren. Aangezien bij het boek ook een speciale stereoviewer zat, leek het me leuk om ook eens wat stereoplaatjes te gaan schieten.

Toevallig had ik ook net de Holga TIM aangeschaft, die met zijn twee lenzen naast elkaar ook een soort stereocamera is. Ik ging dus op pad om wat stereoplaatjes te schieten. Ik gebruikte twee methodes:

  • Met de twee lenzen tegelijk schieten, in de hoop dat de afstand tussen de lenzen genoeg zou zijn voor een stereo-effect.
  • Omdat ik twijfelde of de afstand wel genoeg zou zijn, maakte ik ook wat foto’s met één lens tegelijk, waarbij ik tussen de twee foto´s een klein stapje opzij deed.

Het resultaat was een serie bijna identieke duo´s, waarbij wel bleek dat je bij het één voor één fotograferen wel moet zorgen dat je de camera recht blijft houden…

Stereofoto met twee lenzen tegelijk. Holga TIM met Lomography Lady Grey 400 film.

Stereofoto met twee lenzen tegelijk. Holga TIM met Lomography Lady Grey 400 film.

Stereofoto met losse foto´s met een stapje ertussen. Holga TIM met Lomography Lady Grey 400 film.

Stereofoto met losse foto´s met een stapje ertussen. Holga TIM met Lomography Lady Grey 400 film.

Bij gebrek aan printer thuis maakte ik na het inscannen eerst een paar zogenaamde wiggle gifjes. Die waren lang niet onaardig (en een goede manier om hier wat van het effect zichtbaar te maken).

Gif van twee bijna identieke foto's. Holga TIM met Lomography Lady Grey 400 film.

Gif van twee bijna identieke foto’s. Holga TIM met Lomography Lady Grey 400 film.

Aardig, maar nog niet helemaal het spectaculaire 3D-effect waar ik op hoopte. En ik wilde natuurlijk ook de stereoviewer uitproberen. Dus printte ik mijn foto’s uit, een beetje op de gok wat me een goede afmeting leek. Later las ik op de stite van de Stereoscopic Company dat 7 à 7,5 cm afstand tussen de middelpunten van de foto’s ideaal is. Gelukkig zat ik daar niet al te ver vanaf.

Stereoviewer met foto's.

Stereoviewer met foto’s.

En zowaar! 3D! Zomaar zelf gemaakt en alles. Zowel de foto’s met beide lenzen tegelijk als die met de lenzen apart werken. Wel is het effect wat duidelijker als je ze los maakt, of het moeten echt close-ups zijn (zoals de bol knoflook). Maar een klein stapje opzij is al genoeg, of zelfs van je ene voet op je andere voet leunen. Verder werkt het het best als je een duidelijk losstaand voorwerp tegen een achtergrond hebt (weer die knoflook, of een gebouw), of een straatje met duidelijk diepte.

Je hoeft er natuurlijk ook niet speciaal een camera met twee lenzen voor te gebruiken, elke camera is goed, het is gewoon een kwestie van twee keer afdrukken. Dit gaat het denk ik heel leuk doen op vakantie, in pittoreske smalle steegjes en zo. Het is in elk geval zeker voor herhaling vatbaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.