Konica Minolta Dynax 7000i

Konica Minolta Dynax 7000i, vastgelegd met de Olympus OM-1 en nogal oude Kodak Gold 200 film.

Konica Minolta Dynax 7000i, vastgelegd met de Olympus OM-1 en nogal oude Kodak Gold 200 film.

Als er in de wijde familie zolders worden opgeruimd, komen er regelmatig oude camera’s mijn kant op. Zo ontving ikeen jaar ofwat geleden eens via het (inmiddels ex-) vriendje van een nichtje een indrukwekkende aluminium koffer met daarin onder andere maar liefst twee identeke spiegelreflexen. De Konoca Minolta Dynax 7000i, in tweevoud. Waarom twee? Geen idee. Misschien om zonder met losse lenzen te hoeven jongleren toch snel van Macro naar tele te kunnen wisselen. Een gebruikelijke truc bij bijvoorbeeld sportfotografen, maar een tikje over de top bij amateurs, als je het mij vraagt. Maar goed,gegeven paarden etc.

De Dynax is een flinke klont, aangedreven door een 2CR5-batterij (waarvan er gelukkig nog een bij zat). Het is een autofocus/camera, met niet bijster intuïtieve instelmogelijkheden. Zonder eerst de handleiding te besturen lukte het mij tenminste niet om de automatische instellingen te vinden. Met de handleiding erbij kun je de iso (die standaard van het filmrolletje wordt afgelezen) handmatig instellen, de sluitertijd instellen van 30 seconden tot 1/4000e seconde (of B), automatische sluitertijd en/of diafragma instellen, en wat met de autofocusinstellingen prutsen. Of je drukt op de knop P, waarna alles weer terugspringt naar de standaard volautomatische stand.

Het onderscheidende ding van de Dynax 7000i is dat je er chipkaartjes bij kunt kopen met speciale settings. Zo bevonden zich in mijn koffer een kaartje voor macro-fotografie, eentje voor portetten en een voor fotograferen in contrastrijke omgeving (met fel licht en donkere schaduw dus). De meeste van deze settings zijn ook zonder chip wel te bereiken, maar het idee is dat als je bijvoorbeeld een sportwedstrijd van je kind wilde fortograferen, je niet eerst een hele studie hoefde te maken van de besta manier om dat aan te pakken. Een beetje zoals de programmasettings in moderne digitale camera’s dus.

Alles bij elkaar bevat de Dynax 7000i best een indrukwekkende hoeveelheid technologie. Toch gebruik ik ze eigenlijk zelden. Op de een of andere manier verlamt de hoeveelheid mogelijkheden me een beetje, terwijl ik tegelijk niet zo houd van camera’s met digitale schermpjes waarbij je allerlei combinaties van knoppen moet onthouden om dingen te kunnen wijzigen.

Toch heb ik er best leuke wat foto’s mee gemaakt. De chip met macro-instellingen leverde in combinatie met de macrolens die ook in koffer zat best mooie plaatjes van gedroogde paddestoelen en zeewier, en ook het testrolletje dat ik er de eerste keer mee schoot was echt niet onaardig. Het is gewoon niet helemaal mijn soort camera.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.