Expo: Krijt

Krijttekening. Olympus OM-1 met HEMA CN 400 film.

Krijttekening. Olympus OM-1 met HEMA CN 400 film.

Ik zag de tentoonstelling Krijt in Kade. Zoals de naam al zegt, is dit een tentoonstelling gewijd aan het medium krijt. Denk schoolborden en stoepkrijt. Het verklaart waarom een paar weken terug het hele plein voor het museum onder de stoepkrijt zat: dit was een krijtmiddag ter promotie van de tentoonstelling geweest. Voor de tentoonstelling is een aantal kunstenaars gevraag om nieuwe werken te maken met krijt op een schoolbordachtige ondergrond. Ook zijn er wat bestaande werken te zien (onder andere van Joseph Beuys en Rudolf Steiner).

Van tevoren had ik er geen heel duidelijk beeld bij. Zou het een zaal zijn vol schoolborden met tekeningen? Dat bleek (gelukkig) niet het geval. Het was een vrij diverse verzameling werken, die door het gedeelde materiaal toch een duidelijke lijn had. Er waren inderdaad tekeningen op schoolborden te zien, maar ook meer installatie achtige dingen op (tegel)vloertjes, enorme wandtekeningen, video’s en zelfs een soort van land art.

Een erg fraaie vond ik de tegelvloer van Lenneke van der Groot (Object field) die ook op de poster van de tentoonstelling staat. Een vrj eenvoudig grafisch partroon, waarvan de gebruikte stukken krijt integraal deel uitmaken. Ogenschijnlijk simpel, maar ik kon er toch lang naar kijken.

Ook fraai was de met krijt getekende animatie Double noir van Nemanja Nikolic. Met scenes uit bestaande films (ik herkende in elk geval Casablanca) stelde zij een nieuw verhaal samen over dubbelgangers en moord.

Ik was geïntrigeerd door het project van Bart Lodewijks, die op verschillende lokaties in de wereld (van Genk to Rio de Janeiro) onnadrukkelijke, maar toch toch aanwezige tekeningen maakt, zowel buiten op straat als binnen bij mensen thuis. De krijtlijnen vervagen, maar het eigenlijke kunstwerk is het proces van tekenen, praten met omwonenden, uitleggen wat hij doet, etc. Alles vastgelegd in een aantal fraaie boekjes (waarvan het jammer is dat de bieb ze niet heeft).

Ook mooi, maar wat minder apart: het glurende oog van Marijn Akkermans, dat ik herkende van andere werken van hem op welikeart. De tekening I Work Weel When The Air is Heavy van Nik Christesen, een op het eerst egezicht abstract geheel van vlekken en stippen, waar bij nder inzien een man in een vissersbootje tussen drijft, alsof je tussen de blauwe regen door naar een meer kijkt. En een soort reuzeboek met etherisch landschap van Jitske Bakker (denk ik, de informatie over de kunstenaars was wat summier in de grote zaal).

Krijt is nog te zien tot 19 augustus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.