Een zuchtje spookachtigheid: Ilford SFX 200.

Net als afgelopen juni, schoot ik twee jaar geleden eens wat zwart-wit infraroodfilms vol. Een daarvan was de Ilford SFX 200. Strikt genomen is dit geen infraroodfilm, maar een film met (volgens de website van Ilford) “extended red sensitivity”, die heel geschikt is voor “infrared-style” fotografie. Ofwel, hij neigt naar infraroodfilm, en de foto’s die je ermee maakt lijken veel op infrarood. Zo veel, dat ik het maar gewoon als infrarood beschouw.

In 2016 schoot ik een rolletje SFX vol met een spiegelrefelx met IR-filter. De resultaten waren niet helemaal wat ik ervan gehoopt had, maar het was dan ook (bijna) mijn eerste kennismaking met infrarood. Toch zaten er wel aardige plaatjes bij. Het effect waar ik op hoopte was natuurlijk spookachtig witte vegetatie met een zwarte lucht. Dat zat er niet helemaal in. Een deel van de foto’s was bij bewolkt weer gemaakt, dus die zwarte lucht kon ik al vergeten. Daarbij heb je voor de langere belichtingstijd waar het heel donkere IR-filter om vraagt wel een stevige ondergrond nodig. Gebruik je in plaats daarvan een wat dubieus paaltje of hekje als statief, dan ligt bewegingsonscherpte al snel op de loer. Ook de wind die de planten bewoog zorgde voor wat wollige foto’s.

Maar toch, een paar geslaagde foto’s had ik wel. Over het algemeen leverde de SFX met filter een tikkie gruizige foto’s op, maar wel met vrij mooi contrast. De vegetatie wordt met het IR-filter behoorlijk licht, en de lucht (indien onbewolkt) fraai donker. Inderdaad bijna infrarood.

Minolta XG-1 met Ilford SFX 200 film.

Minolta XG-1 met Ilford SFX 200 film.

Twee maanden geleden kwam ik nog een rolletje SFX in de filmvoorraad tegen. Tijd voor een nieuwe poging dus. Het was 120-film, en dus was de camerakeuze snel gemaakt. Alleen voor de Yashica D heb ik een geschikt filter. Je kunt de SFX ook wel zonder filter gebruiken, maar dan is het resultaat gewonen zwart-witfoto’s. Ook mooi, maar niet waarvoor je zo’n speciale film koopt natuurlijk. Een filter dus. Oranje dit keer, want dat is het enige filter dat ik heb voor welke 120-camera dan ook.

Het typische infrarood-effect is met dit filter wel een beetje aanwezig, maar toch een stuk minder dan met echter IR-film plus filter. Zie bijvoorbeeld het verschil tussen deze twee foto’s. Infrarood met IR-filter geeft spierwitte boombladeren, SFX met oranjefilter toch wat grijzere bladeren.

Desalniettemin leverde het rolletje fraaie foto’s op. Het oranje filter zorgde voor een lekker crunchy contrast. Omdat de Yashica maar maximaal 1/60e seconde aankan (in theorie meer, maar het mechaniek in mijn exemplaar is stuk) kun ik er nog redelijk mee uit de hand schieten. Wel zo makkelijk. Dit rolletje is ook een stuk minder gruizig dan de eerste rol.

Ik ben niet ontevreden met deze film.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.