Feeling Blue: Impossible Duochrome Blue

Zo af en toe moet je eens een onzinfilm proberen. Zoals Impossible Magenta Monochrome, infrarood, of Impossible Duochrome Blue. Voor de lol kocht ik een (veel te duur) pakje van die laatste, en nam het mee op een fietstripje. Het was stralend voorjaarsweer, dus licht genoeg, zou je denken. Dat viel toch een klein beetje tegen. Nu is blauw met zwart sowieso wel een tikje een donkere combi, maar ik had toch gehoopt op iets meer overbelichting. Nou ja, achteraf had ik het kunnen weten: de donkere tinten worden zwart, de lichte tinten (die bij zwart-wit wit zouden zijn) worden blauw. Dat is wat duchrome is ten slotte. Al doende leert men.

Het resultaat is toch nog wel aardig. Ik ben zelf wel blij met de foto’s van de watertoren van Sint Jansklooster en de windmolen. Het Duitse kanaal is dan weer minder geslaagd. Het contrast tussen de diepe schaduw op de kant en het zonnige kanaal komt niet helemaal uit de verf. Als is het wat heiïge zonlicht achter boven het kanaal wel fraai. Het zelfportret is wat lullig, zo met mijn ogen dicht en niet helemaal scherp, maar vreemd genoeg lijkt de Duchrome Blue toch best geschikt voor portretten.

Ach, af en toe moet je gewoon wat proberen, en maar zien wat eruit komt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.